Val Grande

Ingesloten tussen de bergen van Ossola, het bekken van het Lago Maggiore en de Cannobina-vallei, werd Val Grande al sinds minstens de 13e eeuw door herders gebruikt. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het gebied geleidelijk verlaten.

Vanaf dat moment kreeg het bos steeds meer de overhand en in ongeveer 50 jaar kreeg de vallei een zo ontoegankelijk en wild karakter dat ze uitgroeide tot een van de interessantste “wilderness”-gebieden ter wereld en het grootste van Italië.

Naast de natuurlijke rijkdom beschikt het gebied ook over een belangrijk historisch en cultureel erfgoed. Talrijke plaatsen bewaren sporen van de duizenden jaren oude menselijke aanwezigheid, waaronder de militaire versterkingen van de “Cadorna-linie” en de steengroeven van Candoglia, gelegen in het zuidelijke deel van de vallei. Hier wordt het marmer gewonnen dat voor de Dom van Milaan wordt gebruikt.

Sinds 2013 maakt het Nationaal Park Val Grande deel uit van het wereldwijde netwerk van UNESCO Global Geoparks en heeft het de Europese Handvest voor Duurzaam Toerisme (CETS) verkregen.